آیین نامه مرخصی ها موضوع مواد 47 و 48 و 49 قانون استخدام كشوری

1

پاراف آیین نامه مرخصی ها موضوع مواد 47 و 48 و 49 قانون استخدام كشوری: آیین نامه مرخصی ها موضوع مواد 47 و 48 و 49 قانون استخدام كشوري‌ مصوب 22/7/46 هيأت وزيران.

فصل يكم – مرخصي استحقاقي‌:

ماده 1- مرخصي استحقاقي مستخدم از نخستين ماه خدمت به‌نسبت مدت خدمت به او تعلق مي‌گيرد و طبق مقررات اين‌آيين‌نامه جزياً يا كلاً قابل استفاده است‌.

تبصره- افرادي كه طبق ماده 67 قانون استخدام كشوري مجدداًاستخدام مي‌شوند مي‌توانند از مرخصي استحقاقي ذخيره‌شده قبلي خود طبق مقررات اين آيين‌نامه استفاده نمايند.

ماده 2- مرخصي كمتر از يك روز جزو مرخصي استحقاقي‌منظور مي‌شود و حداكثر مدت مرخصي موضوع اين ماده ازدوازده روز در يكسال تقويمي تجاوز نخواهد كرد.

تبصره- بانواني كه فرزند شيرخوار داشته و فرزند آنها از شيرمادر استفاده مي‌نمايد، مي‌توانند تا هنگام دو سالگي فرزندشيرخوار خود، از مرخصي ساعتي تا سقف مرخصي‌استحقاقي (شامل مرخصي استحقاقي ساليانه به اضافه‌مرخصي ذخيره شده‌) خود استفاده نمايند.

ماده 3- جز در مورد مرخصي موضوع ماده 2، در اعطاي دومرخصي استحقاقي بايد حداقل يك روز غير تعطيل فاصله‌باشد.

ماده 4- كارگزيني‌هاي وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتي مكلفنددر فروردين ماه هر سال جدول اسامي مستخدمين ادارات راكه متضمن مدت مرخصي استحقاقي هريك از آنان باشدتنظيم كنند و براي رؤساي ادارات مربوط ارسال دارند.

ماده 5- رييس اداره از لحاظ اين آيين‌نامه مدير هر واحدسازماني است كه بدون در نظر گرفتن موقع و عنوان آن واحد،اختيار اخذ تصميم درباره مرخصي‌هاي مستخدمين حوزه‌مديريت خود را از طرف وزير يا رييس مؤسسه دولتي داراباشد.

ماده 6- استفاده از مرخصي استحقاقي موكول به تقاضاي كتبي‌مستخدم و موافقت كتبي رييس واحد مربوط و در غياب اومعاون وي است‌. هر كارمند موظف است در طول سال‌مرخصي استحقاقي ساليانه خود را درخواست نمايد و رييس‌يا معاون واحد مربوط نيز موظفند ترتيبي اتخاذ نمايند تا امكان‌استفاده كارمندان از مرخصي ساليانه «به ميزان استحقاِ»فراهم گردد و با درخواست ايشان در اين زمينه با در نظر گرفتن‌زمان مناسب‌، موافقت نمايند.

ماده 7- هرگاه رييس اداره بنا به مصالح اداري با تقاضاي‌مرخصي مستخدم از حيث مدت يا موقع استفاده موافقت‌نكند، اعطاي آن را با توافق مستخدم به وقت ديگري كه ازتاريخ مورد تقاضاي اوليه وي بيش از شش ماه فاصله نداشته‌باشد موكول مي‌كند و در صورتي كه مستخدم نتواند ضمن‌مدت شش ماه مذكور از اين مرخصي استفاده كند مرخصي‌مزبور ذخيره خواهد شد.

ماده 8- هر مستخدمي كه تحصيل مرخصي نموده‌، بايد از تمام‌آن مرخصي استفاده كند مگر آن كه بنا به ضرورت رييس اداره‌مربوط او را دعوت به كار نمايد كه در اين صورت نسبت به‌مرخصي استفاده نشده بايد طبق ماده 7 عمل شود.

ماده 9- هيچ مستخدمي به اختيار نمي‌تواند در هر سال بيش ازپانزده روز از مرخصي استحقاقي سالانه خود را ذخيره نمايد وهرگاه از بقيه مرخصي مذكور به اختيار استفاده نكند، مدت‌زايد بر پانزده روز ذخيره نخواهد شد.

ماده 10- حداكثر مدتي كه مستخدم در يك سال تقويمي‌مي‌تواند از مرخصي استحقاقي همان سال و مرخصي‌استحقاقي ذخيره شده استفاده نمايد جمعاً از چهار ماه تجاوزنخواهد كرد. چنين مستخدمي هرگاه بخواهد از باقيمانده‌مرخصي ذخيره شده خود نيز استفاده نمايد بايد حداقل يك‌سال تمام خدمت كرده باشد.

ماده 11- مستخدمي كه در حال مرخصي استحقاقي است‌مي‌تواند تقاضا كند مرخصي او تمديد شود و در اين صورت‌تاريخ شروع مرخصي اخير بلافاصله بعد از انقضاي مرخصي‌قبلي خواهد بود.

ماده 12- در صورتي كه تصميم رييس اداره در مورد تمديدمرخصي به مستخدم ابلاغ نشده باشد، مستخدم مكلف است‌در پايان مدت مرخصي در پست خود حاضر شود.

ماده 13- حفظ پست ثابت سازماني مستخدمي كه در حال‌استفاده از مرخصي استحقاقي است الزامي مي‌باشد و در اين‌مدت رييس اداره وظايف او را به مستخدم يا مستخدمين ديگرمحول مي‌كند.

ماده 14- با مستخدمي كه در حال استفاده از مرخصي استحقاقي‌بيمار شود مطابق مقررات فصل دوم رفتار خواهد شد ومرخصي استحقاقي استفاده نشده وي ذخيره مي‌گردد.

ماده 15- موافقت با تقاضاي مرخصي استحقاقي استفاده نشده‌مستخدمين در هنگام بازنشستگي با رعايت مقررات مربوط‌الزامي است و در اين مورد حفظ پست سازماني مستخدم‌ضروري نمي‌باشد.

تبصره- در مورد مشمولين ماده 77 قانون استخدام كشوري‌اعطاي مرخصي موكول به آن است كه مستخدم در مهلت‌مناسبي قبل از رسيدن به سن شصت و پنج سالگي تقاضاي‌مرخصي كرده باشد.

ماده 16- حداكثر مدت مرخصي موضوع ماده 15 اين آيين‌نامه وتبصره آن از چهار ماه تجاوز نخواهد كرد و محدوديت مندرج‌در ماده 10 اين آيين‌نامه شامل مستخدمين موضوع ماده 15اين آيين‌نامه و تبصره آن نيست ولي در اين مورد حفظ پست‌ثابت سازماني اين قبيل مستخدمين ضروري نمي‌باشد.

تبصره- در صورتي كه به دليل حساسيت شغلي با رعايت سايرمواد اين آيين‌نامه و به تشخيص دستگاه‌، موافقت با مرخصي‌مستخدم امكان‌پذير نباشد و ميزان ذخيره مرخصي مستخدم‌بيش از چهار ماه گردد، صرفاً آن ميزان از مرخصي مذكور كه ازتاريخ ابلاغ آيين‌نامه (4/11/68) به بعد مازاد بر چهار ماه‌شده است از محدوديت چهار ماه مندرج در اين ماده مستثنامي‌باشد.

ماده 17- تعطيلات فصلي مستخدمين رسته آموزشي و ديگرمستخدميني كه از اين نوع تعطيلات استفاده مي‌كنند تا ميزان‌يك ماه در سال به حساب مرخصي استحقاقي آنان در همان‌سال منظور مي‌شود.

اين قبيل مستخدمين چنانچه در طول سال به عللي به ميزان‌كمتر از تعطيلات فصلي استفاده نمايند ملزم مي‌باشند بادرخواست مرخصي‌، مازاد مدت تا يك ماه را در طول سال‌تحصيلي از مرخصي استحقاقي با رعايت مقررات اين‌آيين‌نامه استفاده نمايند و چنانچه رييس اداره يا معاون اداري ومالي وي بنا به مصالح اداري با درخواست مرخصي مزبورموافقت ننمايد و بدين وسيله امكان استفاده از اين مرخصي تاپايان سال تحصيلي براي فرد فراهم نگردد، اين مرخصي براي‌سال بعد ذخيره خواهد شد. اجراي مفاد اين ماده از تاريخ‌ابلاغ مي‌باشد (4/11/68).

ماده 18- حقوق و فوِق العاده‌هاي ايام مرخصي استحقاقي‌ مستخدم كه به مدت خدمت خارج از كشور وي تعلق مي‌گيرد در صورتي كه آن مرخصي در خارج از كشور مورد استفاده‌ واقع شود به ارز قابل پرداخت است‌.

ماده 19- به مرخصي استعلاجي كه از چهار ماه تجاوز نمايدنسبت به مدت زايد بر چهار ماه و به دوران مرخصي بدون‌حقوق و آمادگي به خدمت و تعليق و بركناري از خدمت وانفصال و خدمت زير پرچم و غيبت موجه‌، استحقاقي تعلق‌نمي‌گيرد. معذوريت بانوان باردار كه وضع حمل آنان دوقلو به بالا باشدمشمول محدوديت چهار ماه موضوع اين ماده نمي‌باشد.

ماده 20- مرخصي استحقاقي كه مستخدمين تا تاريخ تصويب‌اين آيين‌نامه ذخيره كرده‌اند محفوظ است ولي ترتيب استفاده‌از آن تابع مقررات اين آيين‌نامه خواهد بود.

تبصره – كاركنان غيررسمي دستگاههاي دولتي كه طبق مقررات‌قانوني به استخدام رسمي پذيرفته مي‌شوند، چنانچه قبل ازپذيرفته شدن به استخدام رسمي‌، حسب مقررات يا مفادقرارداد استخدامي حاكم بر وضعيت خود حق استفاده ازمرخصي استحقاقي را داشته و اين مرخصي طبق همان‌مقررات قابل ذخيره شدن بوده و ذخيره شده باشد، پس ازتبديل وضع مي‌توانند با رعايت مقررات اين فصل از مرخصي‌ذخيره شده مذكور استفاده نمايند.

فصل دوم – مرخصي استعلاجی:

ماده 21- هرگاه مستخدم شاغل بيمار شود و آن بيماري مانع ازخدمت او باشد بايد مراتب را در كوتاه‌ترين مدت ممكن به‌اداره متبوع اطلاع دهد و در موارد كمتر از دو روز گواهي‌پزشك را در اولين روز پس از مراجعه به محل خدمت و درموارد ده روز و بيشتر، در پايان روز دهم به رييس يا معاون‌واحد مربوطه جهت ارجاع به كارگزيني ارسال دارد.

ماده 22- كارگزيني مكلف است گواهي پزشك معالج مستخدم‌را براي اظهارنظر نزد پزشك معتمد وزارتخانه يا مؤسسه‌دولتي متبوع ارسال دارد و در صورتي كه مفاد گواهي موردتأييد قرار گيرد حكم مرخصي استعلاجي را صادر نمايد.

تبصره 1 – در صورتي كه دستگاه ذي ربط پزشك معتمد دراختيار نداشته باشد، سازمانهاي منطقه‌اي بهداشت و درمان‌استان مكلف به همكاري و معرفي پزشك معتمد از ميان‌پزشكان سازمان خواهند بود.

تبصره 2 – اگر مستخدم به نظر دستگاه ذي ربط معترض باشدموضوع به كميسيون پزشكي ارجاع مي‌شود و نظر اين‌كميسيون قطعي خواهد بود.

ماده 23- كميسيون پزشكي حداقل مركب از سه نفر پزشك‌خواهد بود كه بنا به درخواست دستگاه متبوع مستخدم وباتوجه به نوع بيماري توسط سازمانهاي منطقه‌اي بهداشت‌،درمان و آموزش و پزشكي تعيين خواهد شد. سازمانهاي‌مذكور مكلفند در اسرع وقت كميسيون را تشكيل و نتيجه را به‌دستگاه ذي ربط اعلام نمايند.

ماده 24- تشخيص ابتلاي مستخدم به بيماري صعب‌العلاج وتعيين مدت معذوريت وي به‌عهده كميسيون پزشكي است‌.حداكثر مدت اين معذوريت در هر نوبت شش ماه است و قابل‌تمديد خواهد بود.

ماده 25- در هر مورد كه موضوع به كميسيون پزشكي ارجاع‌مي‌شود نظر كميسيون كه به اتفاق يا به اكثريت اتخاذ شود قاطع‌خواهد بود.

ماده 26- به بانوان باردار براي هر بار وضع حمل تا سه فرزند،سه ماه معذوريت و براي فرزند چهارم به بعد دو ماه معذوريت‌ و براي وضع حمل دوقلو چهار ماه و براي وضع حمل دوقلو به‌بالا يك سال معذوريت با استفاده از حقوق و فوق العاده‌هاي ‌مربوط داده مي‌شود. معذوريت وضع حمل جزو مرخصي‌ استعلاجي محسوب مي‌شود و تشخيص تاريخ شروع آن برعهده پزشك معالج است‌.

ماده 27- به مستخدمي كه از مرخصي استعلاجي استفاده ‌مي‌نمايد تا چهار ماه و در صورتي كه به‌علت ابتلاي به بيماري‌ صعب‌العلاج يا زايمان فرزندان توأمان (وفق ماده 26 اصلاحي‌آيين‌نامه مرخصي‌ها) مرخصي استعلاجي وي بيش از چهارماه باشد، تا حداكثر يك سال حقوق و فوق العاده‌هاي مربوط ودر مورد بيماريهاي صعب‌العلاج در مدت زايد بر يك سال تا هنگامي كه مشمول ماده 79 قانون استخدام كشوري قرار نگرفته است فقط حقوق پرداخت مي‌گردد.

ماده 28- حقوق و فوق العاده‌هاي مستخدميني كه در خارج ازكشور به حالت اشتغال يا مأموريت خدمت مي‌كنند در مدت ‌مرخصي استعلاجي تا دو ماه به ارز و در مدت زايد بر آن بارعايت ماده 27 به ريال پرداخت خواهد شد.

ماده 29- گواهي‌نامه‌اي كه در مورد بيماري مستخدم در خارج ازكشور صادر شده بايد از حيث صحت صدور به تصديق‌سفارتخانه و يا كنسولگري ايران در محل برسد. در موردمستخدمين شاغل يا مأمور در خارج از كشور تصديق‌سفارتخانه يا كنسولگري ايران در محل از حيث صحت صدوركافي خواهد بود و در ساير موارد هرگاه مفاد چنين‌گواهي‌نامه‌اي مورد تأييد پزشك معتمد قرار نگيرد موضوع دركميسيون پزشكي براي اظهارنظر قطعي‌مطرح‌خواهدشد.

ماده 30- مرخصي استعلاجي مستخدم در صورتي كه بيماري اوادامه يابد با رعايت مقررات اين فصل قابل تمديد است‌.

ماده 31- به ‌جز مستخدمان موضوع ماده 26 اين آيين‌نامه‌، حفظ‌ پست ثابت سازماني مستخدمي كه از مرخصي استعلاجي ‌استفاده مي‌كند بيش از چهار ماه الزامي نيست‌.

فصل سوم- مرخصی بدون حقوق:

ماده 32- استفاده از مرخصي بدون حقوق موقوف به اختتام ‌دوره آزمايشي است و فقط در موارد زير ممكن خواهد بود:

1- مستخدم استحقاق مرخصي نداشته باشد و احتياجش به ‌استفاده از مرخصي مسلم شود.

2- مستخدم قصد ادامه تحصيل داشته باشد و مدارك لازم را ارايه نمايد.

3- مستخدم ناگزير باشد به اتفاق همسرش به خارج از محل‌خدمت خود مسافرت كند.

4- مستخدم پس از استفاده از چهار ماه مرخصي استعلاجي ‌سالانه به‌ سبب ادامه همان بيماري يا ابتلاي به بيماري ديگر قادر به خدمت نباشد و بيماري او صعب‌العلاج تشخيص داده‌نشود.

تبصره- اعطاي مرخصي بدون حقوق به مستخدمين آزمايشي‌كه در طول خدمت آزمايشي با ارايه مدارك و به تشخيص ‌مؤسسه متبوع خود نياز به استفاده از مرخصي بدون حقوق داشته باشند حداكثر تا دو ماه متوالي با رعايت ساير مقررات‌ اين فصل امكان‌پذير خواهد بود.

ماده 33- مستخدم بايد تقاضانامه استفاده از مرخصي بدون‌حقوق را با ذكر علت و مدت آن توسط رييس اداره خود به‌وزارتخانه يا مؤسسه دولتي متبوع ارسال نمايد. وزارتخانه يامؤسسه دولتي تصميم لازم را در اين‌باره اتخاذ و در صورت‌موافقت‌، حكم مرخصي بدون استفاده از حقوق را با رعايت‌تبصره 2 ماده 49 قانون استخدام كشوري صادر خواهد كرد.در مورد مستخدمين موضوع بند «4» ماده 32 اين آيين‌نامه‌چنانچه بيماري به تأييد پزشك معتمد برسد موافقت بامرخصي بدون حقوق الزامي خواهد بود.

فصل چهارم – مقررات مختلف:

ماده 34- در احتساب مرخصي روز و ماه و سال مطابق تقويم‌رسمي كشوري است و در مرخصي روزانه ماه سي روزحساب مي‌شود. مرخصي‌هاي كمتر از يك روز باتوجه به‌ساعات كار روزانه وزارتخانه يا مؤسسه دولتي مربوط محاسبه‌خواهد شد.

ماده 35- روزهاي تعطيل كه طي مدت مرخصي واقع است جزومدت مرخصي محسوب مي‌شود.

ماده 36- پرداخت حقوق و فوق العاده‌ هاي مدت مرخصي قبل ازصدور حكم مرخصي ممنوع است‌.

تبصره 1- فوق العاده‌ هايي كه در ايام مرخصي استعلاجي كه ازچهار ماه در يك سال تجاوز نكند و همچنين در ايام مرخصي‌ استحقاقي حسب مورد قابل پرداخت است به‌شرح زير است‌:

فوق العاده شغل موضوع ماده 38 قانون استخدام كشوري ‌ضمن رعايت مقررات مربوط‌.

فوق العاده‌ هاي موضوع بندهاي «ب‌، پ‌، ت‌، ج‌، چ‌، ح‌، خ‌، و د»ماده 39 قانون استخدام كشوري‌.

مستخدمين موضوع ماده 26، مشمول محدوديت چهار ماه‌ موضوع اين تبصره نمي‌باشند.

تبصره 2 – در مورد مستخدمين مبتلا به بيماري سل‌، مقررات ‌قانون حمايت كارمندان مسلول و پيشگيري سل مصوب‌ 18/11/1333 از لحاظ پرداخت حقوق ، فوق العاده‌ها و مزاياي مستمر مذكور در تبصره يك اين ماده و با رعايت‌ تبصره 4 ماده 38 قانون استخدام كشوري لازم‌الاجرا مي‌باشد.

ماده 37- عدم حضور مستخدم در پست خود كه مدت آن از سه‌روز تجاوز ننمايد و مستند به عللي از قبيل آنچه كه ذيلاً درج‌مي‌شود باشد موجه شناخته خواهد شد:

1- بيماري او

2- صدمات ناشي از حوادث كه به او يا پدر يا مادر يا همسر يافرزندان او وارد آمده باشد.

3- بيماري شديد پدر يا مادر يا همسر يا فرزندان‌.

4- فوت همسر يا اقرباي نسبي و سببي تا طبقه سوم‌.

5- دارا شدن فرزند.

6- ازدواج او و فرزندانش‌.

7- احضار مستخدم توسط مراجع قضايي براي اداي شهادت وانجام تحقيقات‌.

تشخيص صحت و سقم جهات ادعايي مستخدم به‌عهده رييس‌اداره است‌. در صورتي كه صحت ادعا تصديق شود، غيبت‌مستخدم برحسب علت جزو مرخصي استحقاقي يااستعلاجي وي محسوب و حكم لازم در اين مورد صادرخواهد شد.

ماده 38- هرگونه تغييري در اين آيين‌نامه منوط به پيشنهادسازمان امور اداري و استخدامي كشور و تصويب هيأت‌وزيران خواهد بود.

ماده 39- از تاريخ تصويب اين آيين‌نامه مقررات قبلي راجع به‌مرخصي مستخدمين رسمي مشمول قانون استخدام كشوري‌ملغي است‌.

اصلاح آیین نامه مرخصی ها، موضوع مواد 47، 48، 49 قانون استخدام کشوری مصوب 1346.7.22 هیأت وزیرانموضوع تصویبنامه شماره 80866/ت859 مورخ 04/11/1368 هیأت وزیران):

بهداشت و درمان – مراجع اختصاصی- ‌سازمان امور اداری و استخدامی کشور

هیأت وزیران در جلسه مورخ 1368.9.5 بنا به پیشنهاد شماره .1805 د مورخ 1368.4.24 سازمان امور اداری و استخدامی کشور، اصلاحات زیر را‌در مورد “‌آیین‌نامه مرخصی‌ها، موضوع مواد 47، 48 و 49 قانون استخدام کشوری مصوب 1346.7.22 هیأت وزیران و اصلاحات بعدی آن، تصویب نمودند:

1- متن زیر به عنوان تبصره ذیل ماده 2 آیین‌نامه اضافه می‌گردد:

‌تبصره- بانوانی که فرزند شیرخوار داشته و فرزند آنها از شیر مادر استفاده می‌نمایند، می‌توانند تا هنگام دو سالگی فرزند شیرخوار خود، از مرخصی‌ساعتی تا سقف مرخصی استحقاقی (‌شامل مرخصی استحقاقی سالیانه به اضافه مرخصی ذخیره شده) خود استفاده نمایند.

2- ماده 6 به شر زیر اصلاح می‌گردد:

‌ماده 6- استفاده از مرخصی استحقاقی موکول به تقاضای کتبی مستخدم و موافقت کتبی رییس واحد مربوط و در غیاب او معاون وی است هر کارمند‌موظف است در طول سال مرخصی استحقاقی سالیانه خود را درخواست نماید و رییس یا معاون واحد مربوط نیز موظفند ترتیبی اتخاذ نمایند تا امکان‌استفاده کارمندان از مرخصی سالیانه “‌به میزان استحقاق” فراهم گردد و با درخواست ایشان در این زمینه با در نظر گرفتن زمان مناسب، موافقت نماید.

3- ماده 15 آیین‌نامه به شرح زیر اصلاح و یک تبصره به آن الحاق می‌گردد:

‌ماده 15- موافقت با تقاضای مرخصی استحقاقی استفاده نشده مستخدمین در هنگام بازنشستگی با رعایت مقررات مربوط الزامی است و در این مورد‌حفظ پست سازمانی مستخدم ضروری نمی‌باشد.

‌تبصره – در مورد مشمولین ماده 77 قانون استخدام کشوری، اعطاء مرخصی موکول به آن است که مستخدم در مهلت مناسبی قبل از رسیدن به سن‌شصت و پنج سالگی تقاضای مرخصی کرده باشد.

4- متن زیر به عنوان تبصره ذیل ماده 17 اضافه می‌گردد.

‌تبصره- در صورتی که به دلیل حساسیت شغلی، با رعایت سایر مواد این آیین‌نامه و به تشخیص دستگاه، موافقت با مرخصی مستخدم امکانپذیر نباشد‌و میزان ذخیره مرخصی مستخدم بیش از هار ماه گردد، صرفاً آن میزان از مرخصی مذکور که از تاریخ ابلاغ این آیین‌نامه به بعد مازاد بر چهار ماه شده‌است. از محدودیت هار ماه مندرج در این ماده مستثنی می‌باشد.

5- متن زیر به انتهای ماده 18 آیین‌نامه اضافه می‌گردد.

‌این قبیل مستخدمین چنانچه در طول سال به عللی به میزان متر از تعطیلات فصلی استفاده نمایند ملزم می‌باشند با درخواست مرخصی، مازاد مدت تا‌یک ماه را در طول سال تحصیلی از مرخصی استحقاقی با رعایت مقررات این آیین‌نامه استفاده نمایند و چنانچه رییس اداره یا معاون اداری و مالی وی‌بنا به مصالح اداری با درخواست مرخصی مزبور موافقت ننماید و بدین وسیله امکان استفاده از این مرخصی تا پایان سال تحصیلی
برای فرد فراهم نگردد، این مرخصی برای سال بعد ذخیره خواهد شد. اجرای مفاد این ماده از تاریخ ابلاغ می‌باشد.

6- در ماده 20 بعد از عبارت “‌خدمت زیر پرچم” و “‌غیب موجه” اضافه می‌شود.

7- متن زیر به عنوان تبصره ذیل ماده 21 اضافه می‌گردد.

‌تبصره – کارکنان غیر رسمی دستگاه‌های دولتی که طبق مقررات قانونی به استخدام رسمی پذیرفته می‌شوند، چنانچه قبل از پذیرفته شدن به استخدام‌رسمی، حسب مقررات یا مفاد قرارداد استخدامی حاکم بر وضعیت خود حق استفاده از مرخصی استحقاقی را داشته و این مرخصی طبق همان مقررات‌قابل ذخیره شدن بوده و ذخیره نیز شده باشد، پس از تبدیل وضع می‌توانند با رعایت مقررات این فصل از مرخصی ذخیره شده مذکور استفاده نمایند.

8- ماده 22 به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

‌ماده 22- هر گاه مستخدم شاغل بیمار شود و آن بیماری مانع از خدمت او باشد باید مراتب را در کوتاه‌ترین مدت ممکن به اداره متبوع اطلاع دهد و در‌موارد کمتر از ده روز گواهی پزشک را در اولین روز پس از مراجعه به محل خدمت و در موارد ده روز و بیشتر، در پایان روز دهم به رییس یا معاون واحد ‌مربوطه” جهت ارجاع به کارگزینی ارسال دارد.

9- دو تبصره به شرح زیر به ماده 23 آیین‌نامه الحاق می‌گردد.

‌تبصره 1- در صورتی که دستگاه ذیربط پزشک معتمد در اختیار نداشته باشد، سازمان‌های منطقه‌ای بهداشت و درمان استان مکلف به همکاری و معرفی‌پزشک معتمد از میان پزشکان سازمان خواهند بود.

‌تبصره 2- اگر مستخدم به نظر دستگاه ذیربط معتبر باشد موضوع به کمیسیون پزشکی ارجاع می‌شود و نظر این کمیسیون قطعی خواهد بود.

10- ماده 26 آیین‌نامه به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

‌ماده 26- کمیسیون پزشکی حداقل مرکب از سه نفر پزشک خواهد بود که بنا به درخواست دستگاه متبوع مستخدم و با توجه به نوع بیماری توسط‌سازمانهای منطقه‌ای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تعیین خواهد شد. سازمانهای مذکور مکلفند در اسرع وقت کمیسیون را تشکیل و نتیجه را به‌دستگاه ذیربط اعلام نمایند.

11- ماده 31 آیین‌نامه به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

‌ماده 31- به بانوان باردار برای هر بار زایمان تا سه فرزند سه ماه معذوریت و برای فرزند چهارم به بعد دو ماه معذوریت با استفاده از حقوق و‌فوق‌العاده‌های مربوط اداره می‌شود. معذوریت زایمان جز مرخصی استعلاجی محسوب و تشخیص تاریخ شروع آن به عهده پزشک معالج خواهد بود.

12- تبصره الحاقی به ذیل ماده 37 به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

‌تبصره- اعطای مرخصی بدون حقوق به مستخدمین آزمایشی که در طول خدمت آزمایشی با ارائه مدارک و به تشخیص مؤسسه متبوع خود نیاز به‌استفاده از مرخصی بدون حقوق داشته باشند حداکثر تا دو ماه متوالی با رعایت سایر مقررات این فصل امکان‌پذیر خواهد بود.

13- تبصره 1 ماده 41 به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

‌تبصره 1 – فوق‌العاده‌هایی که در ایام مرخصی استعلاجی که از چهار ماه در یک سال تجاوز نکند و همچنین در ایام مرخصی استحقاقی حسب مورد‌قابل پرداخت است به شرح زیر است:

– فوق‌العاده شغل موضوع ماده 38 قانون استخدام کشوری ضمن رعایت مقررات مربوط.

– فوق‌العاده‌های موضوع بندهای ب، پ، ت، ج، چ، ح، خ و د ماده 39 قانون استخدام کشوری.

14 – مواد 16، 24، 25، 27، 28 از متن آیین‌نامه حذف و شماره سایر مواد مذکور در آیین‌نامه بر این اساس اصلاح می‌گردد.

‌حسن حبیبی

معاون اول رییس جمهور

1 نظر

  1. چرا در مرخصی زایمان پاداش روز کارمند. پاداش عیدمبع و غدیر و فطر و نیز پاداش روز ملی مهارت و نیز حق مسکن و حتی روز زن به کارمند زن تعلق نمی گیرد؟ من در فنی حرفه ای شاغلم. این ها سالیانه پرداخت می گردند. حالا اگر مثلا مرخصی 6 یا 9 ماهه ما مصادف با این مناسبت ها گردد پرداخت نمی شود. چرا؟ ما هنوز جزو آن ارگانی و قرار است برگردیم.البته اگر این مرخصی زایمان کسی با این مناسبت ها مصادف نگردد شانس آورده.

پاسخ ترک

Please enter your comment!
Please enter your name here