تامین سلامت کارکنان دولت از دیدگاه سازمان بین المللی کار + مشکلات سالمندان

سلامت و تندرستی

دولت ها باید با تشریک مساعی با کارفرمایان، کارمندان، نمایندگانشان و ارایه دهندگان خدمات بهداشتی، چارچوب قوانین مربوطه را تدوین نموده و اگر ضرورت دارد قوانین و آیین نامه های مربوط به آن را بازبینی و تجدید نظر نمایند.

مطابق با هدف کلی مراقبت از کارمندان و کارفرمایان، سازمان باید موارد زیر را در نظر داشته باشد.

  • a – همکاری همه جانبه در خصوص توسعه استانداردها، تعیین چارچوب اخلاقی، سیاست ها و کتب آموزشی
  • b – توسعه و اجرای استراتژی تدوین شده برای ارتقای بهداشت کارکنان
  • c – اطلاع رسانی و آموزش اصول قانونی ILO در مورد مراقبت های بهداشتی به کارکنان
  • d – اطمینان از انجام مراقب های بهداشتی در خصوص کارکنانی که آلوده هستند و مراقبت از آنان در برابر اشکال مختلف آلودگی (مانند ویروس HIV)
  • e – همکاری با کارکنان مراقبت بهداشتی در جهت پایش سلامت کلیه کارکنان بر اساس اصول و قواعد
  • O.S.H
  • f – بالا بردن میزان دسترسی کارکنان به مراقبت های بهداشتی از طریق تدوین برنامه هایی برای معاینات، درمان و بهبودی در محیط های کاری

سیستم های مدیریتی O.S.H

کارفرمایان باید براساس برنامه های O.S.H و راهنمای ILO در خصوص ایمنی شغلی و سیستم های مدیریت سلامت، اقداماتی را انجام دهند که شامل مراحل زیر می باشد:

  • ۱ – برقراری و تدوین سیاستی که براساس آن قوانین O.S.H و عناصر اصلی برنامه تعریف شده باشد.
  • ۲ – سازماندهی: سازماندهی ساختار اجرایی سیاست مورد نظر، شامل تعیین حدود و مسوولیت ها، پاسخگویی، آموزش و ثبت اطلاعات و حوادث و ابلاغ آن به کارکنان
  • ۳ – برنامه ریزی و اجرا: ارزیابی اطلاعات، پایش و سنجش، تحقیق در مورد بیماری ها و صدمات ناشی از کار، حوادث، ممیزی و بازنگری مدیریت
  • ۴ – توسعه : شامل اقداماتی است برای بهبود از طریق پیشگیری و اصلاح روش ها و به روز نمودن مستمر اطلاعات، بازنگری سیاست ها، سیستم، فن آوری برای پیشگیری و کنترل بیماری ها و صدمات ناشی از کار و حوادث خطرناک مطابق با دستورالعمل های ایمنی شغلی و سیستم های مدیریتی بهداشت (ILO – O.S.H 2001 , ILO)

پیشگیری و مراقبت در برابر عوامل عفونی بیماری زا

کارکنان ارایه دهنده خدمات بهداشتی نظیر کارکنان دیگر ممکن است در معرض خطر مواجهه با عوامل زیان آور (شیمیایی، فیزیکی، ارگونومیکی، روانی [استرس، خستگی و خشونت] در محل کار، به هر حال خطرات ناشی از کار خاصی که مراقبین بهداشت انجام می دهند از جمله عفونت های بیماری زا نیز آنان را تهدید می کند.

خطرات ناشی از تماس با عوامل بیماری زا نظیر HIV، هپاتیت B و ‍ C باید در سطح وسیعی شناسایی شود؛ بطوری که بتواند پیشگیری و مراقبت از افراد را در محیط کار ضمانت نماید.

مدیریت خطر

به طور کلی فرآیند مدیریت خطر شامل مراحل زیر است.

۱ – شناسایی خطر ۲ – ارزیابی خطر ۳ – کنترل خطر

کنترل خطر باید بر اساس سلسله مراتب موثر باشد، به نحوی که بتواند در عین از بین بردن خطر از بروز صدمات ناشی از کار نیز پیشگیری نماید.

الزامات مرتبط با کارکنان بهداشتی

  • الف) تضمین شود که کارکنان بهداشتی بتوانند خطرات قابل مشاهده در محیط کار را بدون مجوز گزارش نمایند. که این امر نیاز دارد با یک برنامه مشخص، کارکنان بهداشتی آموزش لازم در زمینه اهمیت گزارش دهی را دریافت کنند و با اینکه چطور و چه وقت باید گزارش بدهند آشنا شوند.
  • ب – تجزیه و تحلیل گزارشات وقایع : از این بخش می توان استفاده نمود و نقاط خطر و بحران را تعیین کرد.
  • ج – جایگزینی : جایی که حذف خطر ممکن نباشد بتوانند شغل فرد را با کاری با خطر کمتر تعویض نمایند. به عنوان مثال می توان تعویض یک ماده با سمیت کمتر برای ضدعفونی را نام برد.
  • د – روش های کنترل مهندسی : (در حقیقت) با این روش می توان عامل مخاطره آمیز را از محیط کاری جدا کرد. این روش شامل استفاده از مکانیسم، روش و تجهیزات مناسب است که از تماس کارکنان با عامل خطر مراقبت می کند و علاوه بر آن در روش توسعه یافته در بهبود روش ها باید نحوه به حداقل رساندن میزان مواجهه بدن با عوامل مخاطره آمیز نیز محاسبه گردد. مانند:
    • ۱ – حذف و کنترل لبه های تیز ظروف و جعبه ها؛
    • ۲ – به کارگیری تکنولوژی جدید مانند وسایل ایمن تر به شکلی که از بروز صدمات و حوادث پیشگیری نماید؛
    • ۳ – در نظر گرفتن فاکتورهای ارگونومیکی، وضعیت روشنایی محیط کار، طریقه نگهداری محیط کار و نحوه قرار دادن لوازم و اسباب در محیط کار؛
    • ۴ – بازبینی منظم از وسایل و تجهیزات مورد استفاده در محیط کار نظیر دستگاه اتوکلاو و استریلیزاسیون و سایر تجهیزات و ادوات و یا تعمیر و تعویض آنها به شکل مناسب.

کنترل اداری

ایـن روش شامل اتخاذ سیاست هایی در محیط های کاری است که مواجهه افراد با خطرات را ارزیابی می نمایند. اقداماتی نظیر برنامه ریزی تغییرات، دوره ای کردن کار و محدود نمودن دسترسی به مکان های پرخطر مبتنی بر استانداردها، در این حیطه صورت می گیرد. کارکنان بهداشتی باید آموزش های لازم را در خصوص خون، معاینات بدن و ریشه های عفونت دیده باشند و بطور کلی با خطرهای موجود در محیط کار آشنا باشند. آنها باید بطور گسترده کارکنان را آگاه نمایند که مراقب سلامتی خودشان باشند.

کنترل های عملی

این روش میزان تماس با عوامل مخاطره آمیز را کاهش می دهد. این کار از طریق اعمال روش هایی صورت می گیرد که کارکنان را به سوی مراقبت از سلامتی خودشان و بهبود روابطشان با کارکنان بهداشتی هدایت می کند. نمونه هایی از اعمال ایمن در محیط کار در زیر آمده است:

  • – عدم استفاده از سوزن های فاقد درپوش؛
  • – قرار دادن ظروف لبه تیز در معرض دید؛
  • – تخلیه ظروف لبه تیز قبل از اینکه کاملا پر شوند؛
  • – تدوین اهداف در خصوص موازین ایمنی و مرتب نمودن اشیاء نوک تیز قبل از شروع فعالیت.

وسایل حفاظت فردی

وسایل حفاظت فردی (در حقیقت) مانعی بین کارکنان و خطرات موجود در محیط کار پدید می آورد.

همواره وسایل حفاظت فردی و تجهیزات مربوطه باید در اختیار کارکنان قرار داده شود و به آنان اطمینان داده شود که:

  • ۱ – در محیط کار وسایل حفاظت فردی مناسب و کافی وجود دارد؛
  • ۲ – تجهیزات بطور متناسب و منظم مورد بازبینی قرار می گیرد؛
  • ۳ – وسایل حفاظت فردی به طور رایگان در دسترس کارکنان قرار می گیرد؛
  • ۴ – طریقه صحیح استفاده از وسایل حفاظت فردی به کارکنان آموزش داده شود که بدانند چطور از این وسایل استفاده کنند؛
  • ۵ – تدوین خط مشی مشخص برای استفاده از این وسایل و آگاهی کامل کارکنان از مفاد آن؛
  • ۶ – پیگیری موارد یاد شده به شکل مناسب.

ارزیابی و نظارت عملکرد کارکنان بهداشتی تشخیص زودرس، درمان بموقع بیماری های ناشی از کار و مراقبت صحیح از کارکنان را به دنبال خواهد داشت؛ در غیر این صورت بحث پرداخت غرامت پیش خواهد آمد که مسوول این امر سیستم بهداشت شغلی و ایمنی می باشد.

مراقبت از مخاطرات شغلی در محیط کار باید ابراساس مقررات بهداشتی، وضعیت سلامت نیروی کار، منابع موجود و قابل دسترسی و سطح آگاهی کارکنان و کارفرمایان از فعالیت ها، اهداف مراقبت ها و مقررات و قوانین جاری باید صورت پذیرد. نتایج جمع آوری شده از این مراقبت ها باید همواره در دسترس کارکنان و نمایندگان آنان باشد. کارفرمایان بایستی پایش منظم و همچنین ارزیابی مداومی از عملکرد داشته باشند و اطمینان حاصل نمایند که عملیات، تامین کننده شاخص های مورد نظر آنان می باشد.

فرد یا گروهی از افراد باید برای انجام پایش و ارزیابی در محیط کار تعیین گردند. این فرد یا گروه مشخص باید بتوانند سطح سلامت کلیه کارکنان را شناسایی نمایند. سطح سلامتی رده های مختلف کارکنان (کارمند، کارشناس، خدمه و …) از جمله آنهایی که خارج از سیستم فعالیت می نمایند (کارمندان قراردادی روزمزد و …) باید شناسایی و ارزیابی شود. در این راستا موارد حایز اهمیت عبارتند از:

  • ۱ – اثر بخشی سیاست های محیط کار و روش ها
  • ۲ – اثر بخشی اطلاعات و برنامه های آموزشی
  • ۳ – تعیین استانداردهای محیط کار
  • ۴ – ثبت دقیق و آنالیز وقایع
  • ۵ – بررسی عوامل مواجهه در محیط کار
  • ۶ – کسب اطلاعات در خصوص ارزیابی وقایع
  • ۷ – اثر بخشی فعالیت و پیگیری آن

۱۰ مشکل اصلی بازنشستگان و سالمندان

احمد صافی مشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان گفت: بر اساس تحقیقات انجام شده در حوزه سالمندی و بازنشستگی مشخص شد که این افراد ۱۰ مشکل اصلی دارند که بیماری و تبعیض مهمترین مشکل آنهاست.

به گزارش هم رده به نقل از مهر، وی با اشاره به اینکه تا پایان سال ۹۷، ۸۵۰ هزار بازنشسته در آموزش و پرورش خواهیم داشت، گفت: در حال حاضر ۳۰۵ کانون بازنشستگی در سراسر کشور فعالیت می کنند.

بر اساس پیش بینی های انجام شده طی سال های آینده تعداد بازنشستگان بیشتر می شود و بر اساس قانون خدمات کشوری که افراد بالای ۶۰ سال را سالمند می داند، بازنشستگان آموزش و پرورش نیز جزئی از سالمندان محسوب می شوند.

مشکلا افراد سالمند

بر اساس دو تحقیقی که در مورد بررسی مشکلات بازنشستگان و سالمندان انجام شده است مشخص شد که این افراد ۱۰ مشکل عمده دارند که اولین آن بیماری های متنوع بوده و ضروری است که نظام سلامت در جهت رفع مشکلات درمانی این افراد اقدامات لازم را انجام دهد که در این خصوص وزارت بهداشت، صندوق های بازنشستگی و بهزیستی مسئول هستند.

مشاور وزیر آموزش و پرورش در امور بازنشستگان دومین مشکل بازنشستگان را تبعیض دانست و گفت: این افراد احساس تبعیض میان حقوقی که دریافت می کردند و حقوقی که کارمندان زمان حال دریافت می کنند، دارند و همچنین سومین مشکل بازنشستگان نیز عدم تکریم آنهاست، چرا که بازنشستگان باید در سن پیری و سالمندی مورد تکریم و احترام قرار گیرند.

صافی با اشاره به اینکه استفاده از تجارب و بیکاری فرزندان و نوه های بازنشستگان و سالمندان مشکلات بعدی آنهاست، گفت: عدم استفاده بهینه از تجارب آنها به صورت پاره وقت مشکل دیگری است که سالمندان با آن روبرو هستند، چرا که از این سرمایه ها و تجربیاتی که طی سالیان دراز این افراد برخوردار شده اند باید در جهت توسعه کشور و اداره بهتر امور استفاده کرد.

وی تنهایی را مشکل دیگر سالمندان و بازنشستگان در سنین بالا دانست و اظهارداشت: یکی از برنامه هایی که در این جهت انجام شده تشکیل کارگروه ازدواج در اصفهان است به طوری که مردهای که زنان آنان فوت می کنند شرایط ازدواجشان را در زمان بازنشستگی و سالمندی فراهم می کند و این موضوع موفقیت بزرگی است که کسب کرده ایم که امیدواریم در استان های دیگر نیز تسری پیدا کند.

به گفته صافی، سالمندان در سنین بالا احتیاج به مراقبت جدی دارند و در این خصوص نیاز دارند که مراقبین سالمندان در مراکز دانشگاهی آموزش ببینند و فقدان مهارت مراقبت از این افراد در سنین بالا مشکل دیگری است که با آن روبرو هستیم.

به این مطلب امتیاز دهید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.