مدیران بازنشسته به خانه هایشان بروند و تجربیات خود را بنویسند

بازنشستگی

قرار است به جوان‌ها بها داده شود. می‌گویند بازنشستگان باید جای خود را به تازه‌نفس‌ها بدهند. گفته می‌شود که بدنه مدیریتی کشور نیاز به پوست‌اندازی دارد. قانون ممنوعیت به‌کارگیری بازنشستگان تنها چند گام تا اجرایی شدن فاصله دارد. قانونی که در صورت اجرا باعث خروج تعداد زیادی از مدیران قدیمی و ورود جوانان به عرصه مدیریتی کشور خواهد شد.

آن طور که از شواهد برمی‌آید، منع به‌کارگیری بازنشستگان مورد حمایت بیشتر مسئولان و فعالان سیاسی و اجتماعی کشور است. از مقام معظم رهبری گرفته که همواره بر اهمیت نقش جوانان تاکید داشته‌اند تا نمایندگان مجلس که به دنبال اتصویب این قانون هستند. بسیاری از کارشناسان هم در اظهارات خود این قانون را تزریق خون جدید به بدنه مدیریتی کشور می دانند که می‌تواند کشور را از رخوت فعلی نجات دهد. در همه جای دنیا هم روال کار اینگونه است که مدیران باتجربه پس از گذر از سنی خاص _حتی اگر بازنشسته نشده باشند_ میدان را برای حضور جوانان خالی می‌کنند و خودشان با حضور در اتاق‌های فکر و با دادن مشاوره به مسئولان تجاربشان را در اختیار تازه‌نفس‌ها قرار می‌دهند.

البته این موضوع مانند بسیاری دیگر از اتفاقات در ایران برعکس بوده و حتی کسانی که پس از پایان خدمت خود بازنشسته شده‌اند با حضور در مناصب مدیریتی تلاش می‌کنند همچنان به خدمت ادامه دهند! گویی پیران مدیریت ایران به جوانان اعتماد ندارند و فکر می کنند با سپردن فرمان مدیریت و نسل جدید ممکن است با توجه به کم‌تجربگی جوانان، کشور به سمت پرتگاه برود اما انگار فراموش کرده‌اند پس از پیروزی انقلاب اسلامی و زمانی که خودشان بعد از فرار مدیران پهلوی عنان کار را در اختیار گرفتند میانگین سنی ‌شان از ۳۵ سال فراتر نمی‌رفت و اتفاقا با وجود بحران‌های متعدد از جمله جنگ تحمیلی، همین جوانان دیروز بودند که توانستند کشور را به خوبی مدیریت کرده و انقلاب اسلامی را به مرز چهل سالگی برسانند.

حالا و با گذشت چهل سال، بسیاری از آن جوانان از مرز ۷۰ سال سن گذر کرده‌اند و طبیعتا انرژی و نوآوری دهه‌های اول انقلاب را ندارند اما این بی‌اعتمادی آن‌ها به جوانان و عطش خدمت از طرفشان! همچنان ادامه دارد و باعث شده در بسیاری از موارد، کشور با گره‌های کور، رخوت و نبود خلاقیت مواجه شود. اما تصویب قانون ممنوعیت به‌کارگیری بازنشستگان شاید بتواند این گره را باز کند و تعدادی از عاشقان خدمت را به استراحت اجباری بفرستد و زمینه حضور جوانان باانگیزه و بانشاط را در سطوح مختلف مدیریتی کشور فراهم سازد.

کارنامه مدیریت جوانان

نگاهی دقیق به عملکرد این ۴۰ سال حاکی از آن است که کارنامه مدیریت جوانان در تدبیر امور همواره از دوران زعامت نسل پیشین خود پربارتر و باشکوه‌تر بوده تلاش و مدیریت جوانان با اکسیری به نام امید همراه است که موتور محرک خلاقیت و تحول‌آفرینی است. این امید از جنس خوش‌خیالی نیست بلکه از جنس باور و تغییرات سازنده است.

اگر در حال حاضر کشور ما در مسیر توسعه پایدار درون‌زا با ابرچالش‌های اقتصادی، سیاسی و زیست‌محیطی مواجه است بی‌شک با اتکاء به جوانان راهگشا خواهد بود، اما متاسفانه اکنون اگر بگوییم چالش‌های پیش روی کشور ریشه در بی‌توجهی به ظرفیت و سرمایه عظیم انسانی به‌ویژه جوانان کشور است سخنی به گزاف نگفته‌ایم.

۱۸۰۰ مدیر در صف بازنشستگان

گفته می‌شود با اجرای قانون ممنوعیت به‌کارگیری بازنشستگان بیش از ۱۸۰۰ مدیر دولتی مجبور به ترک پست خود خواهند شد. این تنها در سطوح کلان مدیریتی است و این عدد می‌تواند در سطوح پایین‌تر بیش از این‌ها هم بشود که می‌تواند برای بسیاری از جوانان ایجاد امید و انگیزه کند. البته برخی دستگاه‌ها در آماری که ارائه می کنند ارقام بسیار پایینی دیده می‌شود اما به اجرایی شدن قطعی این قانون مشخص خواهد شد که در هر دستگاه چند نفر باید جای خود را به جوان‌ترها بدهند.

مدیران بازنشسته باید به خانه هایشان رفته و تجربیات خود را بنویسند

به گزارش هم رده به نقل از جام جم عماد افروغ نماینده  سابق مجلس گفت: مدیران بازنشسته باید بروند خانه و خاطرات خود را بنویسند و جوانان هم می‌توانند از این تجربیات استفاده کنند.

وی در خصوص قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان با تاکید بر اینکه تصویب چنین قانونی امیدوارانه است اظهار داشت: این قانون ما را به این نتیجه می‌رساند که پشت قضیه حکمت قرار دارد و حکمت آن هم این است که یک پوست‌اندازی مدیریتی انجام شود تا نسل جدید این فرصت را پیدا کند که خود را نشان داده، شکوفا شود.

وی با تاکید براینکه قرار نیست با این قانون از تجربه بازنشسته‌ها استفاده نشود، گفت: بحث این است که بازنشسته‌ها متصدی امر نباشند، چون وقتی متصدی امر می‌شوند یعنی باید تصمیم بگیرند و اجرا ‌کنند، اجرا و عمل هم انرژی و تکاپو می‌خواهد، عمل سفر کردن می‌خواهد؛ هرچند عمل ساحتی مرتبط با تصمیم دارد اما برخی از جاها متفاوت است و بیشتر با انرژی گره خورده است البته انرژی هم باید همراه با تصمیم حکیمانه باشد.

جوانانی که دهه شصت عهده‌دار مسئولیت شدند. کماکان عهده‌دار مسئولیت هستند و باید اکنون به آنها گفت دیگر کافی است؛ زمانی که در دهه شصت جوانان متصدی امور بودند اوج شکوفایی، موفقیت و عمل ما بود.

این استاد دانشگاه ادامه داد: برای آنکه به دستاوردهای بزرگ خود برسیم باید از تجربه‌ سالخورده‌ها و بازنشستگانمان استفاده کنیم اما زمام‌ کار را به جوانان بدهیم و این جوانگرایی به شرط اینکه تبصره نخورد کار بسیار مبارکی است، من فکر می‌کنم اگر جوانگرایی قید و تبصره بخورد از فلسفه وجودی خود خارج شده است.

این کارشناس مسائل سیاسی با تاکید بر اینکه شیوه مدیریتی دنیا در حال عوض شدن است اظهار داشت: رئیس جمهور فرانسه یا کرواسی را نگاه کنید، همه در حال جوان شدن هستند؛ هرچند ممکن است برخی جاهای هنوز به این ضرورت نرسیده‌ باشند ولی تجربه کشور ما هم نشان می‌دهد مدیریت جوان کشور موفق‌تر از مدیریت پیر است، شما نمی‌توانید در نگاه به جلو از همان مدیران گذشته استفاده کنید.

وی با بیان اینکه متاسفانه مدیریت جامعه ما هنوز مدیریت دهه شصت است خاطرنشان کرد: هم الگوی مدیریت، مدیریت دهه شصت است و هم متصدیان آن متعلق به دهه شصت هستند، در چنین شرایطی مشخص است که کشور هم بلحاظ فکری و هم به لحاظ سنی قفل می‌کند.

مدیران بازنشسته ما اکنون باید بروند، در خانه بنشینند و خاطرات خود را بنویسند، من معتقد هستم مدیران می‌توانند تجربیات خود را بنویسند و جوانان می‌توانند از این تجربیات استفاده کنند، حتی قرار هم نیست به عنوان مشاور استخدام شوند و یک بار مالی بر دوش دولت بگذارند.

این استاد دانشگاه فرق افراد جوان با سالخورده را در این دانست که فرد سالخورده در حال ورق زدن آلبوم عکس خود است و دفترچه خاطرات خود را مرور می‌کند اما جوان هنوز آلبوم عکس و دفترچه خاطراتی ندارد، جوان همه شدن است و نگاهی به انجام داده‌های خودش ندارد.

به این مطلب امتیاز دهید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.